tutku'da oturuyorduk, silgi ve iyacp vardı karşımda. önce ben gitmiştim, hava güzeldi, onlar sonradan gelmişti. mekanı ismine bakarak, uygunluğuna bakarak seçmemiştim. ama ortada bir tutku olduğu aşikardı. bu düşkünlük hali, benim içime de umut doğuruyordu, inancımı güçlendiriyordu, biraz daha yitirmiştim çünkü. belki de hiç yitirmemiştim, içsel dırdırımdı. ne olursa olsun bu manzarayı görmek, hem karşı kıyıdan hem kendi karasularımdan bakınca mutlu ediyordu işte beni. silgi'nin yüzünde makyaj yoktu. naturel hali ile makyajlı hali kardeş bir insanımız şu silgi kardeşim. ne kadar güzeldi, su gibiydi, 'yazın habercisi benim' der gibi bir havası vardı. kaç yıldır ya da kaç aydır sevgililerdi bilinmez ama sanki 72 yıldır birbirlerini seviyor gibiler. sanki 27 yıldır evliler de akşam yürüyüşüne çıkmışlar kadar alışıklar birbirlerine. iyacp cesaret etmiş, güvenmiş, ne büyük bir güven örneği, üstelik görüşmeye gidecekken...silgi imzalı saç stiliyle gururla oturuyor. her daim güleryüzlü ve iyi kalpli bir masal kahramanı gibi görünüyor hep gözüme. silgi cadılaşıyor bazen, tatlı bir cadılık tabi, ama bizim iyi kalpli kahramanımız hep sevgi dolu. afferim dedim çocuğa, afferim dedim kıza. sevin birbirinizi, hep böyle çok sevin. değerinizi bilin birbirinizin. hep böyle kalın, hiç değişmeyin. siz birlikte güzelsiniz...
*ispanya'ya artık çeyrek var!
4 yorum:
merhaba ben çok duygulandım, bunu bana yapmaya hakkınız yok miss.
bu yazıya yetmişüç yıldır yorum yazmaya çalışıyorum. bir türlü başarılı olamadım. bıktım usandım. ben de çok duygulandım. teşekküler.
canımsınız kaya çifti, işte o kadar!
beraberlikleri bir efsane adeta. bir türlü görmek nasip olmadı, hep dinledim. ama tek tek de pırlanta gibi ışıldıyorlar. en azından buna tanıklık edebildim. teşekkürler.
Yorum Gönder