flu

konuşmuyordum, konuşamıyordum, sanki konuşsak o noktada her şey bitecekti, bu aramızda gizli bir anlaşmaymış gibi siz de susuyordunuz. birkaç şarkı sözü müydü durumu tanımlayan, suskunluğumuzu bozmamanın tek yolu muydu birilerinin birilerine yazmış olduğu bu sözlere sarılmak...üzülmek istemiyordunuz belli, kendinizi koruyordunuz işte. ben sizi üzmek ister miydim ki hiç, bu nedenle susarak sizi kendimden koruyordum. etkilenmemek mümkün değildi ama bu nazik ruhunuzdan, o zaman yapmayın, kafamı karıştırmayın, koca bir duygusal boşluk işte içimdeki, o boşlukta o kibriti çakmayın, kendinizi de yakmayın. ama aklımdasınız bir şekilde sıkça, sanki söylesem her şey bozulacak, tamam ben susmaya devam ederim ama siz de bırakın elinizden o kibriti, kafam karışıyor sonra, o şarkıların sözleri boş duvarlarda çok yankı yapıyor, susturamam diye korkuyorum sonra.

*yoksa bütün bunlar benim yorumum mu? ortada hiçbir şey yok mu? deliriyor muyum yoksa?